Aktualności Litwa Druskienniki Kłajpeda Kowno Neringa Pałanga Troki Hotele Wilno Białoruś Ukraina OT KUKLE Wyjazdy krajowe Wyjazdy zagraniczne Bilety lotnicze Tanie linie Bilety Autokarowe Bilety promowe Wizy Ubezpieczenia Konferencje i szkolenia Turysta w podróży

Troki

Jedno z najbardziej popularnych miast na Litwie. Tysiące turystów odwiedzają tę dawną stolicę Wielkiego Księstwa Litewskiego, jeden z największych grodów na Litwie. Miasto jest usytuowane pomiędzy trzema jeziorami. Największą atrakcją miasta jest zrekonstruowany na wyspie zamek z końca XIV i początku XV w.

W 1991 r. Troki uzyskały statut historycznego parku narodowego – najmniejszego i zarazem najcenniejszego ze względu na dziedzictwo kulturowe i historyczne na Litwie. Znaleziono tutaj pozostałości osad z epoki kamiennej, grodziska, miejsca pogańskich obrzędów, kurhany. troki_400 Zamek trocki był jednym z największych zamków obronnych na Litwie z jedenastoma basztami obronnymi, składał się z dwóch części, zamku książęcego i podzamcza. Zamek otoczono, biegnącym wzdłuż brzegów wyspy, murem obronnym. Zamek od przedzamcza oddzielała głęboka fosa wypełniona wodą z jeziora. Obecnie w zamku znajduj się muzeum historyczne założone w 1962 roku.

Lata świetności osady przypadają na okres panowania Wielkiego Księcia Litewskiego Witolda, który przyczynił się do rozwoju miasta zapraszając tu kupców i rzemieślników. Za jego rządów Troki stanowiły mieszankę narodowościową. Ludność dzieliła się na dwie gminy: chrześcijanie, katolicy i wyznawcy obrządku greckiego oraz Tatarzy, Karaimi i Żydzi talmudziści. Wszyscy przybysze mieli prawo budować sobie domy, sklepy i świątynie.

Szczególnymi przywilejami cieszyli się Karaimi sprowadzeni z Krymu. W 1441 r. Kazimierz Jagiellończyk nadał Karaimom prawa magdeburskie, które zapewniły im prawo do niezależności, samodzielność samorządu i zwalniały od podatków. Głównym źródłem utrzymania Karaimów na Litwie do II wojny światowej były uprawa roli i ogrodnictwo. Do czasów rozbiorów II Rzeczpospolitej wspólnocie karaimskiej przewodził wójt, a od 1857 r. Hacham (hacham, hazzan- karaimski zwierzchnik duchowny i świecki). Karaimowie do dziś mieszkają w skromnych drewnianych domkach, które są zwrócone do ulicy ścianami szczytowymi, w których znajdują się trzy okna – jedno dla Boga, drugie dla Witolda a trzecie dla domowników. Religia karaimska to odłam judaizmu, podstawę wiary stanowi Stary Testament bez późniejszych uzupełnień i interpretacji. Zasady religijne opierają się na dekalogu i 10 przykazaniach wiary. Świątynią karaimską jest kinesa, jej wnętrze zdobią ornamenty roślinne i geometryczne, nie ma w niej wizerunków przedstawiających ludzi. Podłoga wyściełana jest dywanami, mężczyźni modlą się na dole, kobiety na piętrze. Język, jakim posługują się Karaimowie należy do grupy języków tureckich.

Będąc w Trokach nie należy zapomnieć o skosztowaniu specjałów kuchni karaimskiej m. in. kibinów – pierożków pieczonych z kruchego ciasta nadziewanych mielonym mięsem wieprzowym i ogórków karaimskich przyrządzanych na podstawie starodawnej receptury przekazywanej z pokolenia na pokolenie.